آیاتی از سوره زُمَر (ترجمۀ مهدی الهی قمشه‌ای)

آری آدمی (ناسپاس) چون رنج و دردی به او رسد ما را به دعا می‌خواند و باز چون (آن رنج و عذاب را برداشتیم و) نعمت و دولت به او دادیم گوید: این نعمت دانسته (و به استحقاق) نصیب من گردید. (چنین نیست) بلکه آن امتحان وی است و لیکن اکثر مردم آگه نیستند. (۴۹)

آیا مردم نمی‌دانند که خدا البته هر که را خواهد روزی وسیع دهد و هر که را خواهد تنگ‌روزی سازد؟ در این (اختلاف روزی خلق) هم ادله‌ای (از قدرت الهی) برای اهل ایمان پدیدار است. (۵۲)

( قرآن مجید )