از زمان و مکرِ او ایمن مباش / بس کن از کردارِ بد، بپذیر پند

کز بدی‌ها خود بپیچد بدکنش / این نبشته‌ستند در اُستا و زند

چند ناگاهان به چاه اندر فتاد / آن که او مر دیگری را چاه کند

بر کسی مپسند کز تو آن رسد / که‌ت نیاید خویشتن را آن پسند

.

( ناصر خسرو )

جفا از سر گرفتی، یاد می‌دار / نکردی آنچه گفتی، یاد می‌دار

نگفتی تا قیامت با تو جفتم؟ / کنون با جور جفتی، یاد می‌دار

مرا بیدار، در شب‌های تاریک / رها کردی و خفتی، یاد می‌دار

نگفتی خار باشم پیشِ دشمن؟ / چو گُل با او شکفتی، یاد می‌دار

فتادی بارها، دستت گرفتم / دگرباره بیفتی، یاد می‌دار

.

( غزلیّات مولوی )

نکوهش مکن چرخِ نیلوفری را / برون کن ز سر باد و خیره‌سری را

اگر تو از آموختن سر بتابی / نجوید سرِ تو همی سروری را

بسوزند چوبِ درختانِ بی‌بر / سزا خود همین است مر بی‌بری را

درختِ تو گر بارِ دانش بگیرد / به زیر آوری چرخِ نیلوفری را

.

( ناصر خسرو )