شد ز غمت خانۀ سودا دلم / در طلبت رفت به هر جا دلم

در طلبِ زهره‌رخِ ماهرو / می‌نگرد جانبِ بالا دلم

آه که امروز دلم را چه شد؟ / دوش چه گفته‌ست کسی با دلم؟

از طلبِ گوهرِ گویایِ عشق / موج زند موج چو دریا دلم

از دلِ تو در دلِ من نکته‌هاست / اه چه ره است از دلِ تو تا دلم

گر نکنی بر دلِ من رحمتی / وای دلم، وای دلم، وا دلم

.

( غزلیّات مولوی )