غم را چه زَهره باشد تا نامِ ما بَرَد؟ / دستی بزن که از غم و غمخوار فارغیم

ما را مسلّم آمد شادی و خوشدلی / کز باد و بودِ اندک و بسیار فارغیم

بر رفت و بر گذشت سرِ ما ز آسمان / کز ذوقِ عشق، از سر و دستار فارغیم

.

( غزلیّات مولوی )