از زمان و مکرِ او ایمن مباش / بس کن از کردارِ بد، بپذیر پند

کز بدی‌ها خود بپیچد بدکنش / این نبشته‌ستند در اُستا و زند

چند ناگاهان به چاه اندر فتاد / آن که او مر دیگری را چاه کند

بر کسی مپسند کز تو آن رسد / که‌ت نیاید خویشتن را آن پسند

.

( ناصر خسرو )