ORezaO

خوش خرامان می‌روی، ای جانِ جان، بی‌من مرو / ای حیاتِ دوستان در بوستان بی‌من مرو

ای فلک بی‌من مگرد و ای قمر بی‌من متاب / ای زمین بی‌من مروی و ای زمان بی‌من مرو

این جهان با تو خوش است و آن جهان با تو خوش است / این جهان بی‌من مباش و آن جهان بی‌من مرو

شب ز نورِ ماه، رویِ خویش را بیند سپید / من شبم، تو ماهِ من، بر آسمان بی‌من مرو

.

( غزلیّات مولوی )


نوشته شده در تاريخ دوشنبه ۲۶ مرداد ۱۴۰۵ توسط رضا
.: Weblog Themes By Blog Skin :.

اسلایدر