ای آنکه غمگنی و سزاواری / وندر نهان سرشک همی باری

هموار کرد خواهی گیتی را؟ / گیتی‌ست، کی پذیرد همواری؟

شو تا قیامت آید زاری کن / کی رفته را به زاری بازآری؟

تا بشکنی سپاهِ غمان بر دل / آن بِه که مَی بیاری و بگساری

اندر بلایِ سخت پدید آرند / فضل و بزرگ‌مردی و سالاری

( رودکی )