نه ابلیس در حق ما طعنه زد / کز اینان نیاید به جز کار بد ؟

فغان از بدی‌ها که در نفس ماست / که ترسم شود طعن ابلیس راست

کجا سر برآریم ازین عار و ننگ / که با او به صلحیم و با حق به جنگ

نظر دوست نادر کند سوی تو / چو در روی دشمن بُوَد روی تو

گرت دوست باید کزو برخوری / نباید که فرمان دشمن بری

روا دارد از دوست بیگانگی / که دشمن گزیند به هم‌خانگی

ندانی که کمتر نهد دوست پای / چو بیند که دشمن بُود در سرای ؟

( بوستان سعدی )