به دَورِ لاله قَدَح گیر و بی‌ریا می‌باش / به بویِ گُل نفَسی هم‌دَمِ صبا می‌باش

نگویمت که همه ساله مَی‌پرستی کن / سه ماه مَی خور و، نُه ماه پارسا می‌باش

چو پیرِ سالکِ عشقت به می حواله کند / بنوش و منتظرِ رحمتِ خدا می‌باش

چو غنچه گرچه فروبستگی است کارِ جهان / تو هم‌چو بادِ بهاری گِره‌گشا می‌باش

وفا مجوی ز کس، ور سخن نمی‌شنوی / به هرزه طالبِ سیمرغ و کیمیا می‌باش

( غزلیّات حافظ )

در بیت پنجم : معنی بیت : از کسی انتظار وفای به عهد و پیمان را نداشته باش و اگر پند مرا قبول نمی‌کنی، پس بیهوده در جستجوی سیمرغ و کیمیا باش که هرگز یافت نمی‌شود و وجودشان محال است