در رهِ عشق که از سیلِ بلا نیست گذار / کرده‌ام خاطرِ خود را به تمنّایِ تو خوش

شُکرِ چشمِ تو چه گویم، که بدآن بیماری / می‌کُند دردِ مرا از رخِ زیبایِ تو خوش

( غزلیّات حافظ )

در بیت دوم : بیماری : مجازاً خماری