مقامِ امن و میِ بیغش و رفیقِ شفیق / گرت مدام میسّر شدی، زهی توفیق
جهان و کارِ جهان جمله هیچ بر هیچ است / هزار بار من این نکته کردهام تحقیق
دریغ و درد که تا این زمان ندانستم / که کیمیایِ سعادت، رفیق بود رفیق
( غزلیّات حافظ )
در بیت اول : توفیق : تأیید الهی و کامیابی در کارها، یکی شدن خواست بنده با خواست و قضای الهی
در بیت سوم : سعادت از جهت اینکه سبب کمال میگردد، به کیمیا مانند شده است و نیز نام کتاب امام محمّد غزّالی است که در زهد و پارسایی و اخلاق نوشته شده است. شاید خواجه در ذهن به این کتاب نیز نظری داشته است
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه ۲۵ بهمن ۱۳۹۶ توسط رضا