من نه آن رندم که تَرکِ شاهد و ساغر کنم / محتسب داند که من این کارها کمتر کنم

من که عیبِ توبه‌کاران کرده باشم بارها / توبه از می وقتِ گُل، دیوانه باشم گر کنم

عشق، دُردانَه است و، من غوّاص و، دریا میکده / سر فرو بردم در آنجا، تا کجا سر برکُنم

لاله ساغرگیر و، نرگس مست و، بر ما نامِ فسق / داوری دارم بسی یارب، که را داور کنم ؟

عهد و پیمانِ فلک را نیست چندان اعتبار / عهد با پیمانه بندم، شرط با ساغر کنم

( غزلیّات حافظ )

در بیت دوم : معنی بیت : من که بارها توبه‌کاران از معشوق و می را سرزنش کرده‌ام، دیوانه باشم اگر در فصل بهار از نوشیدن شراب توبه کنم

در بیت سوم : معنی بیت : میکده دریاست و عشق مروارید گران‌بها و من چون غوّاصی در این دریا سر فرو بردم تا مروارید عشق را صید کنم و نمی‌دانم که سر از کجا درخواهم آورد