فتویِ پیرِ مُغان دارم و، قولی است قدیم / که حرام است می آنجا که نه یار است ندیم

چاک خواهم زدن این دلقِ ریایی، چه کنم / روح را صحبتِ ناجنس، عذابی است الیم

غنچه گو تنگ‌دل از کارِ فروبسته مباش / کز دَمِ صبح، مدد یابی و انفاسِ نسیم

فکرِ بهبودِ خود ای دل، ز دری دیگر کن / دردِ عاشق نشود بِه به مداوایِ حکیم

گوهرِ معرفت آموز که با خود ببَری / که نصیبِ دگران است نِصابِ زر و سیم

دام سخت است، مگر یار شود لطفِ خدا / ورنه آدم نبَرد صرفه ز شیطانِ رجیم

حافظ ار سیم و زرت نیست، چه شد؟ شاکر باش / چه بِه از دولتِ لطفِ سخن و طبعِ سلیم ؟

( غزلیّات حافظ )

در بیت دوم : الیم : دردناک

در بیت پنجم : نصاب : مقدار مالی که بر آن زکات واجب می‌گردد