چو عندلیب، فصاحت فروشد، ای حافظ / تو قدرِ او به سخن گفتنِ دری بشکن

( غزلیّات حافظ )

در بیت اول : دری : منسوب به دربار، زبان فارسی (از شعب زبان‌های ایرانی) که در عهد ساسانیان به موازات پهلوی رایج بود و پس از اسلام، زبان رسمی و متداول ایران گردید. گویندگان و نویسندگان ایرانی پس از اسلام بدین زبان سخن گفته و نوشته‌اند و اکنون نیز زبان رسمی ایران است