چه حاجت است عیان را به استماعِ بیان / که بی‌وفاییِ دورِ فلک نهانی نیست

کدام بادِ بهاری وزید در آفاق / که باز در عقبش نکبتی خزانی نیست

نگاه دار زبان تا به دوزخت نبرد / که از زبان بتر اندر جهان زیانی نیست

مکن که حیف بوَد دوست بر خود آزردن / علی‌الخصوص مر آن دوست را که ثانی نیست

زمین به تیغِ بلاغت گرفته‌ای سعدی / سپاس دار که جز فیضِ آسمانی نیست

( قصاید سعدی )