سر نگردانم ز جورت، تا سرم بر تن بوَد / گر به سر گِردِ جهان چون گوی گردانی مرا

مِجمَرِ عشقِ تو از عودِ وجودِ خود کنم / گر برای امتحان چون عود سوزانی مرا

یوسفِ ثانی تویی، یعقوبِ کنعانی منم / از فراقِ خود مرنجان، یوسفِ ثانی مرا

( غزلیّات نظامی )