غرامت‌ست، غرامت، شبی که بی تو گذارم / ملالت‌ست، ملالت، دمی که بی تو برآرم

طلب کنم چو تویی را؟ تو این صواب ندانی / طلب کنی چو منی را؟ من این امید ندارم

به نزدِ من تو بزرگی، منم که پیشِ تو خردم / به پیشِ من تو عزیزی، منم که نزدِ تو خوارم

( غزلیّات نظامی )