نورِ دل و روشنیِ سینه کو؟ / راحت و آسایشِ پارینه کو؟

مردمِ پرورده، به جان پرورند / گر هنری در طرَفی بنگرند

خاکِ زمین جز به هنر پاک نیست / وین هنر امروز درین خاک نیست

گر هنری سر ز میان برزند / بی‌هنری دست بدآن درزند

کارِ هنرمند به جان آورند / تا هنرش را به زیان آورند

گر نفَسی مرهمِ راحت بوَد / بر دلِ این قوم جراحت بوَد

چشمِ هنربین نه کسی را دُرُست / جز خلل و عیب ندانند جُست

حالِ جهان بین که سرانش که‌اند؟ / نامزد و نامورانش که‌اند؟

ای علَمِ خضر، غزایی بکن / وی نفسِ نوح، دعایی بکن

( مخزن‌الاسرار نظامی )

در بیت دوم : مردم پرورده : مردم پرورش و تربیت یافته