دو دلبر داشتن از یکدلی نیست / دودل بودن طریقِ عاقلی نیست

دو روزِ عمر اگر داد است اگر دود / چنان کش بگذرانی، بگذرد زود ...

نیاز آرد کسی کو عشقباز است / که عشق از بی‌نیازان بی‌نیاز است ...

سخن را تلخ گفتن تلخ‌رایی است / که هرکس را درین غار اژدهایی است

سخن با تو نگویم تا نسنجم / نسنجیده مگو تا من نرنجم

سخن در نیک و بد دارد بسی روی / میانِ نیک و بد باشد یکی موی

سخن باید که با معیار باشد / که پر گفتن خران را بار باشد

درختی کز جوانی کوژ برخاست / چو خشک و پیر گردد کی شود راست؟ ...

مرا خاری که گُل باشد بر آن خار / بِهْ از سروی که هرگز ناورد بار

( خسرو و شیرین نظامی )

در بیت چهارم : یعنی همه کس را در غارِ دهان، اژدهای زبان است و می‌تواند تلخ بگوید ولی تا تلخ‌رای و زشت‌طبع نباشد تلخ نخواهد گفت