چون منصبِ بزرگی و چون جاه و مِلک و مال / بی وصمتِ تزلزل و عیب و زوال نیست،

خوش خاطری که منصب و جاه آرزو نکرد / خرّم دلی که در طلبِ مِلک و مال نیست

از خوانِ مُمسکان مطلب توشۀ حیات / کان لقمه پیشِ اهلِ طریقت حلال نیست

در وضعِ روزگار نظر کن به چشمِ عقل / احوالِ کس مپرس که جایِ سؤال نیست

از غم چنان پر است دلِ ما که بعد از این / در وی به هیچ وجه طرب را مجال نیست

( قطعات عبید زاکانی )

در بیت اول : وصمت : ننگ، عیب

در بیت سوم : ممسک : خسیس