قسمتی از نصیحت‌های نظامی به شروانشاه در انتهای کتاب لیلی و مجنون:

بازویِ تو گرچه هست کاری / از عون خدای خواه یاری

رایِ تو اگرچه هست هشیار / رایِ دگران ز دست مگذار

هرجا که قدم نهی فراپیش / بازآمدنِ قدم بیندیش

بر عهدِ کس اعتماد منمای / تا در دلِ خود نیابیَش جای

در گوشِ کسی میفکن آن راز / کآزرده شوی ز گفتنش باز

از هرچه طلب کنی شب و روز / بیش از همه نیکنامی اندوز

( لیلی و مجنون نظامی )