از بادِ صبا دلم چو بویِ تو گرفت / بگذاشت مرا و جستجویِ تو گرفت

اکنون ز منش هیچ نمی‌آید یاد / بوِیِ تو گرفته بود، خویِ تو گرفت

( ابوسعید ابوالخیر )