من بودم دوش  و آن بتِ بنده‌نواز / از من همه لابه بود و از وی همه ناز

شب رفت و حدیثِ ما به پایان نرسید / شب را چه گنه؟ قصّۀ ما بود دراز

( ابوسعید ابوالخیر )