تخت جمشید
تاجِ تاریخ
ای فروغِ به ظلمت نشسته
ای شکوهِ به هم درشکسته
گرچه رویِ تو را میخراشند
گرچه نقشِ تو را میتراشند
تا جهان باقی و عشق باقیست
آسمانیتر از نامِ خورشید
سنگسنگِ تو خواهد درخشید
پرچمت بر فرازِ ستارهست
پرچمِ دشمنت سرنگون باد
( فریدون مشیری )
نوشته شده در تاريخ یکشنبه ۱ اسفند ۱۴۰۰ توسط رضا