هرچه از وی شاد گردی در جهان / از فراقِ او بیندیش آن زمان

زآنچه گشتی شاد، بس کس شاد شد / آخر از وی جَست و همچون باد شد

از تو هم بجْهد، تو دل بر وی منِه / پیش از آن کو بجْهد، از وی تو بجِه

.

( مثنوی مولوی )