مرا عهدی‌ست با شادی که شادی آنِ من باشد / مرا قولی‌ست با جانان که جانان جانِ من باشد

به خطِّ خوشتن فرمان به دستم داد آن سلطان / که تا تخت است و تا بخت است او سلطانِ من باشد

اگر هشیار اگر مستم، نگیرد غیرِ او دستم / وگر من دستِ خود خستم، هم او درمانِ من باشد

.

( غزلیّات مولوی )