مرا پرسی که چونی؟ بین که چونم / خرابم، بی‌خودم، مستِ جنونم

مگر من خانۀ ماهم چو گردون / که چون گردون ز عشقش بی‌سکونم

ز هجرت می‌کشم بارِ جهانی / که گویی من جهانی را ستونم

.

( غزلیّات مولوی )