حریمِ عشق را درگه بسی بالاتر از عقل است / کسی آن آستان بوسد که جان در آستین دارد

چو بر رویِ زمین باشی، توانایی غنیمت دان / که دَوران، ناتوانی‌ها بسی زیرِ زمین دارد

بلاگردانِ جان و تن، دعایِ مستمندان است / که بیند خیر از آن خرمن که ننگ از خوشه‌چین دارد ؟

( غزلیّات حافظ )

در بیت دوم : بر روی زمین بودن : کنایه از زنده بودن - ناتوانی ها : کنایه از مردگان - زیرِ زمین : کنایه از قبر و گور