ره عقل جز پیچ بر پیچ نیست / برِ عارفان جز خدا هیچ نیست

توان گفتن این با حقایق‌شناس / ولی خرده گیرند اهل قیاس

که پس آسمان و زمین چیستند ؟ / بنی آدم و دام و دد کیستند ؟

پسندیده پرسیدی ای هوشمند / بگویم، گر آید جوابت پسند

که هامون و دریا و کوه و فلک / پری و آدمیزاد و دیو و ملک

همه، هرجه هستند از آن کمترند / که با هستیش نام هستی برند

عظیم است پیش تو دریا به موج / بلند است خورشید تابان به اوج

ولی اهل صورت کجا پی برند / که ارباب معنی به مُلکی درند

که گر آفتاب است، یک ذرّه نیست / وگر هفت دریاست، یک قطره نیست

چو سلطان عزّت عَلَم برکشد / جهان، سر به جیب عدم درکشد

( بوستان سعدی )