من همان ساعت که از مَی خواستم شد توبه‌کار / گفتم این شاخ ار دهد باری، پشیمانی بوَد

خود گرفتم کَافکنم سجّاده چون سوسن به دوش / هم‌چو گُل بر خرقه، رنگِ می، مسلمانی بوَد ؟!

نیک‌نامی خواهی ای دل، با بَدان صحبت مدار / خودپسندی جانِ من، برهانِ نادانی بوَد

مجلسِ اُنس و بهار و بحثِ شعر اندر میان / نَستَدَن جامِ می از جانان، گران‌جانی بوَد

دی عزیزی گفت حافظ می‌خورَد پنهان شراب / ای عزیزِ من، نه عیب آن بِه که پنهانی بوَد ؟!

( غزلیّات حافظ )

در بیت اول : بار : میوه، ثمر – معنی مصراع اول : من همان لحظه که می‌خواستم از نوشیدن شراب دست بکشم و توبه کنم، با خود گفتم

در بیت دوم : معنی بیت : فرض کنیم که همچون سوسن سجّاده به دوش بیندازم و زهدفروشی کنم، آیا رنگ سرخ شراب بر روی خرقۀ من، نشانۀ مسلمان بود است ؟!