سال‌ها پیرویِ مذهبِ رندان کردم / تا به فتویِّ خرد، حرص به زندان کردم

در خلاف‌آمدِ عادت بطلب کام، که من / کسب جمعیّت از آن زلفِ پریشان کردم

نقشِ مستوری و مستی نه به دستِ من و توست / آنچه سلطانِ ازل گفت بکن آن کردم

دارم از لطفِ ازل جنّتِ فردوس طمع / گرچه دربانیِ میخانه فراوان کردم

صبح‌خیزیّ و سلامت‌طلبی چون حافظ / هرچه کردم همه از دولتِ قرآن کردم

گر به دیوانِ غزل صدرنشینم، چه عجب / سال‌‎ها بندگیِ صاحبِ دیوان کردم

( غزلیّات حافظ )

در بیت دوم : در خلاف‌آمدِ عادت : آنچه که بر خلاف عادت باشد – جمعیّت : آرامش دل و خاطر

در بیت سوم : مستوری : تقوا و پاک‌دامنی – سلطان ازل : کنایه از خداوند