از دلِ تنگِ گنهکار برآرم آهی / کآتش اندر گنهِ آدم و حوّا فکنم
مایۀ خوشدلی آنجاست که دلدار آنجاست / میکنم جهد که خود را مگر آنجا فکنم
حافظا، تکیه بر ایّام، چو سهو است و خطا / من چرا عشرتِ امروز به فردا فکنم ؟
( غزلیّات حافظ )
نوشته شده در تاريخ شنبه ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۷ توسط رضا