به عزمِ توبه سَحر گفتم استخاره کنم / بهارِ توبه‌شکن می‌رسد، چه چاره کنم ؟

سخن، درست بگویم، نمی‌توانم دید / که مَی خورند حریفان و، من نظاره کنم

به دَورِ لاله دِماغِ مرا علاج کنید / گر از میانۀ بزمِ طَرَب کناره کنم

ز رویِ دوست، مرا چون گُلِ مراد شکُفت / حوالۀ سرِ دشمن به سنگِ خاره کنم

گدایِ میکده‌ام، لیک وقتِ مستی بین / که ناز بر فلک و حکم بر ستاره کنم

مرا که نیست ره و رسمِ لقمه‌پرهیزی / چرا ملامتِ رندِ شراب‌خواره کنم ؟

( غزلیّات حافظ )

در بیت دوم : سخن درست گفتن : صادقانه و بی‌ریا گفتن، بی‌پروا و استوار سخن گفتن

در بیت سوم : دماغ : مغز، اندیشه – معنی بیت : اگر در فصل روییدن گل لاله و رسیدن بهار، از مجلس عیش و نوش و شادی دوری کنم، مغز مرا معالجه کنید

در بیت ششم : لقمه‌پرهیزی : پرهیز کردن از لقمۀ حرام، کنایه از پارسایی و باتقوا بودن