دردم از یار است و درمان نیز هم / دل فدایِ او شد و جان نیز هم

اینکه می‌گویند آن خوش‌تر ز حُسن / یارِ ما این دارد و آن نیز هم

چون سرآمد دولتِ شب‌هایِ وصل / بگذرد ایّامِ هجران نیز هم

هر دو عالَم یک فروغِ رویِ اوست / گفتمت پیدا و پنهان نیز هم

اعتمادی نیست بر کارِ جهان / بلکه بر گردونِ گردان نیز هم

محتسب داند که حافظ عاشق است / وآصفِ مُلکِ سلیمان نیز هم

( غزلیّات حافظ )

در بیت دوم : آن : زیبایی درونی و باطنی که قابل وصف نیست