یارب آن آهویِ مُشکین به خُتَن بازرسان / وآن سهی‌سروِ خرامان به چمن بازرسان

دلِ آزردۀ ما را به نسیمی بنَواز / یعنی آن جانِ ز تن رفته، به تن بازرسان

ماه و خورشید به منزل چو به امرِ تو رسند / یارِ مَه‌رویِ مرا نیز به من بازرسان

برو ای طایرِ میمونِ همایون‌آثار / پیشِ عنقا سخنِ زاغ و زغن بازرسان،

سخن این است، که ما بی‌تو نخواهیم حیات / بشنو ای پیکِ خبرگیر و، سخن بازرسان

( غزلیّات حافظ )

در بیت چهارم : طایر میمون همایون‌آثار : پرندۀ مبارکی که خوش‌قدم است و آثار نیکو و خجسته دارد، در اینجا کنایه از هدهد است که در داستان منطق‌الطّیر عطّار راهنمای مرغان به سوی سیمرغ است – عنقا : سیمرغ، استعاره از یار خواجه