مزرعِ سبزِ فلک دیدم و داسِ مَهِ نو / یادم از کِشتۀ خویش آمد و هنگامِ درو

گوشوارِ زر و لعل ارچه گران دارد گوش / دَورِ خوبی گذران است، نصیحت بشنو

آتشِ زهد و ریا خرمنِ دین خواهد سوخت / حافظ، این خرقۀ پشمینه بینداز و برو

( غزلیّات حافظ )

در بیت دوم : خواجه می‌گوید نصیحت‌های من را مانند مروارید آویزۀ گوش کن زیرا که گوشوار زر و زیبایی ظاهری گذران است و روزی از بین می‌رود (نقل از سخنرانی دکتر حسین الهی قمشه‌ای)