بیا با ما مورز این کینه‌داری / که حقِّ صحبتِ دیرینه داری

نصیحت گوش کن، کاین دُر بسی بِه / از آن گوهر که در گنجینه داری

بدِ رندان مگو ای شیخ و، هش‌دار / که با حکمِ خدایی کینه داری

نمی‌ترسی ز آهِ آتشینم / تو دانی خرقۀ پشمینه داری؟!

ندیدم خوش‌تر از شعرِ تو حافظ / به قرآنی که اندر سینه داری

( غزلیّات حافظ )

در بیت دوم : دُر : مروارید، استعاره نصیحت که می‌تواند نصیحت دوری از کینه باشد

در بیت سوم : به عبارت دیگر مصراع دوم یعنی اگر من رند شده‌ام و تو شیخ و زاهد، خواست خدا چنین بوده است

در بیت چهارم : معنی مصراع دوم : ای شیخ، تو می‌دانی که خرقه‌ات پشمینه است و زود می‌سوزد