این خرقه که من دارم در رهنِ شراب اَولی / واین دفترِ بی‌معنی غرقِ میِ ناب اَولی

من حالتِ زاهد را با خلق نخواهم گفت / این قصّه اگر گویم، با چنگ و رَباب اَولی

تا بی‌سر و پا باشد اوضاعِ فلک زاین دست / در سر هوسِ ساقی، در دست، شراب اَولی

از هم‌چو تو دلداری دل برنکَنم آری / چون تاب کَشم، باری، زآن زلفِ به‌تاب اَولی

( غزلیّات حافظ )

در بیت دوم : با چنگ و رباب گفتن : ایهام دارد 1) با نغمه و آهنگ بیان کردن به طوری که همه بشنوند 2) فقط به چنگ و رباب گفتن

در بیت چهارم : معنی مصراع دوم : اگر قرار باشد که رنج و تابی را تحمّل کنم، بهتر آن است که از جانب زلف تابدار تو باشد