ملکا و پادشاها، روشی کرامتم کن / که بدان روش بگردم ز بدی و بدگمانی

مددی دهم ز فیضت، که به ذوقِ آن حلاوت / کنم اهلِ معرفت را، همه ساله میزبانی

به تو استغاثه آرم، نه به یاریِ خلایق / ز تو استطاعه خواهم، نه ز گنجِ شایگانی

حرمِ تو آمد این دل، ز حسد نگاه دارش / که فرشته با شیاطین نکند هم‌آشیانی

همه ممکن‌الوجودی صفتِ هلاک دارد / تو که واجب‌الوجودی ابدالابد بمانی

ز قبولِ حضرتِ خود نظری برین دل افگن / دلِ غم رسیده‌ای را برسان به شادمانی

اگر آید از نظامی گنهی، تو عفو گردان / که کس ایمنی ندارد ز قضایِ آسمانی

( قصاید نظامی )

در بیت سوم استغاثه : یاری خواستن – استطاعه : توانایی