ندهم من به تو دل، گرچه بتِ دلبندی / دلِ ما را ببری، با دگری پیوندی

گرچه من عاجزم اما تو ستمگاره مباش / با من آن کن که اگر با تو بوَد بپسندی

ملک جمشید ندارم که ز تو بوسه خرم / اینک اینک من و دل، گر تو به دل خرسندی

چون گلاب از تو به هر انجمنی می‌گریم / تو چو گل بر رخِ هر ناکس و کس می‌خندی

( غزلیّات نظامی )