بیا، درساز با ما، پیشتر زآنک / ز تو خوبی شود، وز من جوانی

ز تو صد رنجِ دل دارم ولیکن / نگویم قصّه، می‌دانم که دانی

قضایِ چرخم افکنده بدین روز / که کوشد با قضایِ آسمانی؟

نظامی بر تو ختمِ عاشقی کرد / که هست این عشق، عشقِ جاودانی

( غزلیّات نظامی )

در بیت اول : شود : رود