رنج مشو، راحتِ رنجور باش / ساعتی از محتشمی دور باش

مُلکِ سلیمان مطلب کآن کجاست؟ / ملک همان است، سلیمان کجاست؟

صحبتِ گیتی که تمنّا کند؟ / با که وفا کرد که با ما کند؟

گنبدِ پوینده که پاینده نیست / جز به خلافِ تو گراینده نیست

گه مَلِکِ جانورانت کند / گاه گِلِ کوزه‌گرانت کند

گفته گروهی که به صحرا درند: / کای خُنُک آنان که به دریا درند

وآن که به دریا در، سختی‌کش است / نعل در آتش که بیابان خوش است

مُلک رها کن که غرورت دهد / ظلمتِ این سایه چه نورت دهد؟

دور نگر کز سرِ نامردمی / بر حذر است آدمی از آدمی

معرفت از آدمیان برده‌اند / وآدمیان را ز میان برده‌اند

تخمِ ادب چیست؟ وفا کاشتن / حقِّ وفا چیست؟ نگه داشتن

( مخزن‌الاسرار نظامی )