نرگس نمود جلوه بر اطرافِ جویبار / ای تُرکِ نازنینِ من، ای رشکِ نوبهار،

از خانه دور شو که کنون خانه دوزخ‌ست / خرگاه ساز کن، که بهشت است مرغزار

با غنچه شو مصاحب و با یاسمن نشین / با ارغوان طرب کن و با لاله می گسار

صوفیّ و کنجِ مجلس و سالوسیِ نهان / ما و شراب و شاهد و رندیِّ آشکار

بر خستگان جفا و ستم بیش از این مکن / آخر نگاه کن به جفاهایِ روزگار

( غزلیّات عبید زاکانی )