رنج کشد مادر از جفایِ پسر، لیک / آنچه کشیدهست هیچ رنج نداند
رنجِ پسر بیشتر کشد پدر، امّا / چون پسر آدم نشد ز خویش براند
مادرِ بیچاره هرچه طفل کند بد / راندنِ او را ز خویشتن نتواند
شیرۀ جان گر بوَد به کاسۀ مادر / زآن نچشد تا به طفلِ خود نچشاند
( ایرج میرزا )
نوشته شده در تاريخ سه شنبه ۸ تیر ۱۴۰۰ توسط رضا