دیدمت، وای، چه دیداری، وای

این چه دیدارِ دل‌آزاری بود

بی‌گمان برده‌ای از یاد آن عهد

که مرا با تو سر و کاری بود

این چه عشقی‌ست که در دل دارم

من از این عشق چه حاصل دارم

می‌گریزی ز من و در طلبت

باز هم کوششِ باطل دارم

سینه‌ای تا که بر آن سر بنهم

دامنی تا که بر آن ریزم اشک

آه ای آنکه غمِ عشقت نیست

می‌برم بر تو و بر قلبت رشک

( فروغ فرخزاد )