ای ابرِ بهمنی، نه به چشمِ من اندری / دم زن زمانکی و برآسای و کم گری
این روز و شب گریستنِ زار بهرِ چیست؟ / نه چون منی غریب و غمِ عشق بر سری
یاری گزیدم از همه خلقان پرینژاد / زآن شد ز پیشِ چشمِ من امروز چون پری
( دقیقی )
نوشته شده در تاريخ دوشنبه ۳ مرداد ۱۴۰۱ توسط رضا