چون به امرِ توست اینجا این صفات / پس در امرِ توست آنجا آن جزات
چون ز دستت زخم بر مظلوم رُست / آن درختی گشت از او زَقّوم رُست
چون ز خشم، آتش تو در دلها زدی / مایۀ نارِ جهنّم آمدی
آن سخنهای چو مار و کژدمت / مار و کژدم گشت و میگیرد دُمت
از تو رُستهست، ار نکویست ار بد است / ناخوش و خوش، هر ضمیرت از خود است
.
( مثنوی مولوی )
نوشته شده در تاريخ سه شنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۱ توسط رضا