ORezaO

خُنُک جانی که او یاری پسندد / کز او دوریش خود صورت نبندد

تو باشی خنده و یارِ تو شادی / که بی‌شادی دهانِ کس نخندد

.

( غزلیّات مولوی )


نوشته شده در تاريخ پنجشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۳ توسط رضا
.: Weblog Themes By Blog Skin :.

اسلایدر