نشنیده‌ای که زیرِ چناری کدو بُنی / بررُست و بردوید بر او بر به روز بیست

پرسید از آن چنار که تو چند ساله‌ای؟ / گفتا دویست باشد و اکنون زیادتی‌ست

خندید از او کدو که من از تو به بیست روز / برتر شدم بگو تو که این کاهلی ز چیست؟

او را چنار گفت که امروز ای کدو / با تو مرا هنوز نه هنگامِ داوری‌ست

فردا که بر من و تو وزد بادِ مهرگان / آن گه شود پدید که از ما دو مرد کیست

.

( ناصر خسرو )