گویند عقابی به درِ شهری برخاست / وز بهرِ طمع پرّ به پرواز بیاراست

ناگه ز یکی گوشه از این سخت‌کمانی / تیری ز قضای بد بگشاد بر او راست

در بالِ عقاب آمد آن تیرِ جگردوز / وز ابر مر او را به سوی خاک فروخواست

زی تیر نگه کرد، پرِ خویش بر او دید / گفتا ز که نالیم؟ که از ماست که بر ماست

.

( ناصر خسرو )